Bovenal… ben ik een reiziger. Ik ga bewust op veldwerk om te leren van wat we al weten. Om dat vervolgens toe te passen in boardrooms en op de werkvloer. Dat doe ik vanuit antropologische onderzoeksmethodiek. Ik interview mensen, participeer in hun werk en leven. Ga down under bij nomaden hoog in het Zagros gebergte in Iran. Observeer offerrituelen in een tempel in Nepal. Dompel mijzelf onder op een retraite van Quakers in Engeland om mee te doen aan meetings in stilte. Loop mee in het kielzog van begrafenisondernemers in Tana Toraja om te zien hoe doden herbegraven worden. Spoor de achterkleindochter van de laatste Batakkoning op Sumatra op om te horen wat we in de boardroom kunnen leren over concurrentie en koppensnellen uit de tijd dat dat nog gebeurde op Sumatra. Ik duik in antropologische literatuur om te snappen hoe je een Afrikaans Kampvuurgesprek vertaalt naar Nederlandse setting. Daarover schrijf ik boeken en columns en vertel ik verhalen op het podium. Veldwerk; in de wereld en in organisaties; bij de politie deed ik promotieonderzoek en in de zorg ligt mijn hart en ook daar ga ik af en toe down under in ziekenhuizen, GGZ instellingen en zorginstellingen. Ook dat is voor mij reizen.
Daarnaast reis ik een à twee keer per jaar met mijn heerlijke gezin. Begonnen toen onze kinderen nog heel klein waren en nooit meer mee gestopt. Het is elke keer weer een feest van stevig doorreizen, ervaringen en herinneringen maken met elkaar en ongelooflijk veel pret maken. Een of twee maanden per jaar leven we als travellers met oude kleding en een kleine rugzak, slapen we op te harde bedden om dan weer even in een Balinees zwembad bij te komen. Ook op deze reizen is er altijd plek voor een antropologische blik, voor een paar dagen velwdwerk, voor onderzoek. En inmiddels interviewen mijn vrouw Marleen en onze kinderen net zo makkelijk een voodoopriester als ik en is er niks leukers dan met elkaar een begraafplaats opzoeken in een afgelegen dorp op Sulawesi. Soms vraag ik me af waarom het moet… hard afzien. Ik denk… gewoon omdat… ik het niet kan laten. De totem van ons gezin… is reizen. En omdat mijn hoofd soms uit elkaar barst van alle indrukken en schoonheid, fotografeer ik dan veel.
In 2020 stond ik met een theatertour met mijn reisverhalen op het podium in een zestal theaters in Nederland.
