min.
Logisch dat we dat boeiend vinden. Een thema als mag je fouten maken, hoe lang blijf je verantwoordelijk, transparantie, schuld, inkeer, vergeving, zijn eeuwenoude, universele en archetypische thema's in al onze mythes en verhalen.
Toch wringt het. Het is opnieuw veel podium voor 'daderschap', slechte keuzes, extremiteit. Is Pols' zijn verhaal nu echt veel interessanter dan dat van mensen die gewoon al levenslang streven naar 'het goede doen'? Tegelijk met Pols neemt Esther Ouwehand afscheid van haar rol. Michiel Servaes verlaat Oxfam Novib na jarenlange inzet en strijd. Ik ben meer geinteresseerd in hun verhalen over hoe je zo lang kiest voor activisme, voor moraliteit, soms tegen de klippen op. Hoe je zo lang je idealen onverwrikbaar laat zijn. Donald Pols wens ik vooral veel goeds en support in kleine kring van gezin en familie en naasten, die zich nu moeten verhouden tot dit geheim. Laten we het podiumlicht liever laten schijnen op de doorzet energie van jarenlange idealisten.
