Roze Olifant: Achteraf de aap in z'n kont kijken

De COVID verhoren zijn bezig. Heel goed om terug te blikken als dat als doel heeft om te leren voor een volgende crisis, ramp, epidemie. Leerzaam en soms uiterst pijnlijk, om te constateren welke dingen er goed zijn gegaan en wat we nooit meer zouden doen met de kennis van nu.

Die laatste zin hebben we heel veel gehoord. 'Met de kennis van nu'. En die hadden we toen dus niet. En zullen we bij een nieuwe crisis ook weer niet hebben, want die zal nét even anders zijn.

Wat mij opvalt, is dat er opeens wel heel veel 'coronategenstanders-terugwerkende-kracht' zijn. Columnisten, podcastmakers, politici, journalisten, familieleden, collega's, buren, die achteraf toch wel heel erg gekant waren tegen verplichte vaccinaties, avondklokken, lockdowns. Mona Keijzer en Maurice de Hond posthuum tot superman / women uitroepen. Hugo de Jonge, Jaap van Dissel en Marion Koopmans het liefst alsnog voor het Baudet tribunaal werpen of belachelijk maken.

Het doet me denken aan de Nederlanders die heel hard beweren dat hun opa toch echt bij het verzet in WOII zat, omdat die een keer in het nazikrantje heeft gespuugd. Achteraf de aap in z'n kont kijken is makkelijk. Vraag is wat we nu echt gaan doen met de uitslag van de commissie. Gaan we echt leren, of zoeken we een zondebok om in te wrijven met knoflook en sambal en aan de goden te offeren, hard roepend dat je zelf ook wappie was en dat nu als een geuzennaam scanderen?